Hoe een ziekte een deur opende...

Heidi's verhaal

Heidi (45 jaar) woont met haar man en twee kinderen in Eersel als ze in juli 2022 het verschrikkelijke bericht krijgt dat ze borstkanker heeft. “We stonden op het punt om op vakantie te gaan. Ik voelde iets in mijn borst en besluit, een dag voor vertrek, toch even langs de huisarts te gaan. Er zijn meteen zorgen en het advies van mijn huisarts was om zo snel mogelijk onderzoek te laten doen in het ziekenhuis. Dit lukt nog net voor ons vertrek op vakantie.” Met zorgen, maar vol goede moed vertrekt ze met haar gezin op vakantie, maar al tijdens de reis krijgen ze het verschrikkelijke nieuws dat het niet goed is. “In de auto, met de telefoon op de luidspreker, kregen we het verschrikkelijke nieuws dat het niet goed was. Mijn kinderen hebben dit moment volledig meegekregen. Het was zo heftig.” Ze besluiten om hun vakantie af te breken en naar huis te gaan.

Er volgen vele onderzoeken en al snel start een periode van chemotherapie, operaties en bestralingen, een trein die niet te stoppen is.

Wandelen om te praten samen

Met dit hele traject vallen er voor Heidi veel sociale contacten weg, maar ook contacten rondom haar kinderen en werk vallen weg. “Ik voelde me ontzettend eenzaam en daarbij had ik ook veel last spanning en angsten. Ze overweegt om te gaan zoeken naar een wandelmaatje en via Google komt zij terecht bij Eerselvoorelkaar. “Ik heb er bewust voor gekozen om mijn eerlijke verhaal te vertellen op deze website en mijn vraag te stellen dat ik op zoek was naar een maatje.”

In het najaar komt er een reactie op haar vraag van Truus. “Ik las het verhaal van Heidi in de column van Eerselvoorelkaar in De Hint en voelde me geroepen om te reageren. Ik heb meteen een mail naar het Steunpunt Eerselvoorelkaar.nl gestuurd. Mariëlle, de coördinator van het Steunpunt, zorgt voor de bemiddeling met Heidi en Truus en het eerste contact is snel gemaakt. Ze besluiten na de feestdagen met elkaar af te spreken. Truus gaat naar Heidi thuis. De eerste ontmoeting verloopt prettig en ze besluiten om vaker af te spreken. “Ik begrijp het verhaal van Heidi. Ik heb zelf ook borstkanker gehad en kan me inleven in de situaties waar Heidi mee moet omgaan. Dat mensen het soms lastig vinden om contact te maken, nu je zo ziek bent.”  Heidi vindt het prettig om samen te gaan wandelen, iets wat Truus ook graag doet. Hun verschil in leeftijd speelt geen enkele rol. In de winter gaan ze op stap, op hun eigen tempo bewegen, maar vooral om samen te praten.

Truus is een actieve dame van 70 jaar, die bewust kiest voor deze vorm van vrijwilligerswerk: “Ik kan goed luisteren en wil graag iets voor iemand betekenen. Ik vind het fijn om met iemand te wandelen en ik krijg een heel goed gevoel bij dit mooie contact met Heidi. Ik heb jaren gezorgd voor mijn moeder, die bij ons inwoonde en dementerend was. Die tijd was pittig, nu heb ik meer rust en kan ik me inzetten voor iemand anders.”

Steeds meer vragen over eenzaamheid

Mariëlle, coördinator van Eerselvoorelkaar, vertelt dat er steeds meer vragen die te maken hebben met eenzaamheid worden gesteld: “Er zijn organisaties die een maatje zoeken voor hun cliënten, maar ook mantelzorgers zoeken maatjes. En er komen vragen van mensen zelf, zoals Heidi. Mensen van alle leeftijden, want eenzaamheid speelt binnen alle leeftijdsgroepen. Veel vragen zijn heel persoonlijk, zoals ook die van Heidi, die open was in haar vraag en vertelde over haar ziek zijn. Ze zocht afleiding en iemand waarbij ze haar ei kwijt kon. Truus is een geschenk uit de hemel voor Heidi, een ervaringsdeskundige met het hart op de juiste plek.”

Een deur ging open

Heidi heeft een mooi vooruitzicht, waar ze enorm naar uitkijkt. “Ik ga binnenkort op vakantie met mijn man en de kinderen naar Portugal. Even de boel de boel laten, geen behandelingen, geen zorgen, gewoon genieten.” En dat heeft ze enorm verdiend.

“Ik ben heel erg blij met Truus. Mijn ziekte is verschrikkelijk, maar het heeft voor mij ook een deur geopend. Een heel mooi contact wat bijdraagt aan het verminderen van mijn eenzaamheid.”