Erkennen dat ik me eenzaam voelde...
Het verhaal van Pauline
We spreken Pauline bij het Steunpunt Vrijwilligerswerk Eerselvoorelkaar in de hal van het gemeentehuis in Eersel. In juli 2020 kwam Pauline met haar vriend in Eersel wonen na vele omzwervingen in heel Nederland. Middenin de eerste golf van de coronapandemie. Een hele lastige periode om nieuwe contacten te maken en Eersel beter te leren kennen. Niet alleen brachten de coronamaatregelen en de verhuizing een gevoel van isolement. Ook een tweede zware burn-out waardoor Pauline deels arbeidsongeschikt werd verklaard versterkte dit gevoel. Een carrière als verandermanager voor grote ICT-teams op het gebied van functioneel beheer en servicemanagement kwam abrupt tot stilstand. Daardoor vielen veel sociale contacten weg. In het voorjaar van 2021 volgde als donderslag bij heldere hemel de diagnose baarmoederhalskanker. Maanden van bestralingen en chemo volgden, waarna Pauline nog maanden moest revalideren.
Eenzaamheid
In die periode realiseerde Pauline zich de waarde van lotgenotencontact. Ze was gewend om alles alleen te doen maar merkte dat ze haar ziekte niet alleen kon en wilde verwerken. Zo kwam ze terecht bij Inloophuis De Eik – Centrum voor leven met en na kanker – in Eindhoven. Ze volgt er het Leef Fit programma, en aansluitend het coachingstraject ‘Na de Storm’. Het contact met lotgenoten en de ondersteuning vanuit De Eik gaven kracht om door te zetten. En om zichzelf weer te hervinden. “Hoe geef ik mijn toekomst verder vorm? Wat kan ik nog en wat wil ik nog? Die vragen werden steeds belangrijker” vertelt Pauline. “Eén ding was duidelijk; weer deelnemen aan de maatschappij, van betekenis zijn, mensen leren kennen én vooral ook Eersel leren kennen. Vrijwilligerswerk vinden was mijn volgende stap”. Het liefst weer gebruik maken van haar kennis en ervaringen uit haar werk. Liever geen koffie schenken of als maatje aan de slag zijn, maar (vrijwilligers)organisaties ondersteunen. “Dat past beter bij mij.”
Hoe geef ik mijn toekomst vorm? Wat kan ik en wat wil ik?
Haar rol als vrijwilliger
Begin 2023 voegt Pauline de daad bij het woord. Ze schrijft zich in op Eerselvoorelkaar en plaatst haar hulpaanbod. Daar werd direct zo enthousiast op gereageerd, dat ze even terugschrikt en haar aanbod de dag erna weer sluit. En dat valt Mariëlle, coördinator van het Steunpunt Vrijwilligerswerk Eerselvoorelkaar, direct op. Mariëlle belt direct met Pauline en een afspraak is snel gemaakt. Na een fijne kennismaking waarin verschillende mogelijkheden voor vrijwilligerswerk de revue passeren, waaronder een plek bij het steunpunt zelf, gaat Pauline weer naar huis om alles goed op een rij te zetten. Ze neemt het aanbod van Mariëlle graag aan en reageert ook op een mooie vacature bij Visit Eersel. Na een geslaagde kennismaking gaat Pauline ook hier aan de slag. Twee organisaties die heel blij zijn met de komst Pauline. Want al heeft Pauline een hele moeilijke periode achter de rug, en voelt ze nog steeds de gevolgen van haar ziekte en burn-out dagelijks, haar talenten en vaardigheden laten haar bij het vrijwilligerswerk niet in de steek.
Eerselvoorelkaar en Visit Eersel
Bij het steunpunt helpt Pauline bij het beheer van de website Eerselvoorelkaar.nl, ondersteunt ze Mariëlle bij contacten met vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties en helpt ze om de sociale mediakanalen up to date te houden. “Ik leer de gemeente Eersel goed kennen zo, en het helpt me enorm om een goed beeld te krijgen van de vele vrijwilligersorganisaties in onze gemeente, en wat er bij vrijwilligerswerk komt kijken. Daar ben ik heel blij mee.” Bij Visit Eersel staat Pauline in de winkel. “Ik help er klanten en geeft advies over al het moois dat er in en om de gemeente Eersel te zien en te doen is. En dat is zoveel meer dan ik eerst dacht!”
Al heeft Pauline een moeilijke periode achter de rug, haar talenten en vaardigheden laten haar bij het vrijwilligerswerk niet in de steek.
Waarde van vrijwilligerswerk
Dit vrijwilligerswerk heeft Pauline veel gebracht. “Door de verhuizing, de burn-out en de periode van ziek zijn, raakte ik vriendschappen en sociale contacten kwijt. Ik voelde me regelmatig behoorlijk eenzaam. Door mijn vrijwilligerswerk heb ik weer veel mooie contacten, ken ik Eersel al een stuk beter, en kan ik mijn netwerk vergroten. Ook voel ik weer dat ik mijn eigenwaarde terugvind. Ik doe waardevol werk, kan er met mijn ervaringen echt iets aan bijdragen wat er toe doet, maar wel zonder de druk die ik voelde voordat ik ziek werd. Ik leer ook steeds beter mijn grenzen aan te geven. En het is heel fijn om onderdeel uit te maken van een team! Het gevoel samen aan een doel te werken, dat is heel mooi. En mensen vinden het fijn als ik kom. Een glimlach op hun gezicht maakt mij blij en ik ben dankbaar dat mensen mij zien staan als mens, weer zien wie ik echt ben! Ik ben zo blij dat ik de stap naar vrijwilligerswerk heb gezet!”
En….”ik besef ook dat een gemeente als Eersel niet zonder vrijwilligers kan. Veel organisaties werken met vrijwilligers, of bestaan volledig uit vrijwilligers. Zij zijn ook de kracht achter de vele activiteiten en evenementen. En wat ik me ook realiseer: het zit hem vaak in de kleine dingen. Het hoeft niet in de grote gebaren te zitten. Hoe klein je hulp ook is, de meerwaarde is vaak groot. Ik kan het iedereen aanbevelen om op zoek te gaan naar vrijwilligerswerk dat bij je past”
Rita's vluchtelingenwerk
Samen met haar dochter startte Rita zes jaar geleden als vrijwilliger bij de werkgroep Vluchtelingen Eersel. Het begeleiden van statushouders en vluchtelingen is intensief maar dankbaar vrijwilligerswerk dat perfect bij Rita blijkt te passen. Dat blijkt helemaal met de komst van ongeveer 50 Oekraïense vluchtelingen in de Weltenlocatie in Vessem. In dit artikel deelt ze haar ervaringsverhaal.
Lees het verhaal